Soltera liep nadenkend ongemerkt naar de ruines. Hier was ze nog nooit
geweest, maar ze besloot alsnog om naar Rammstein te huilen. "Als jij
niet naar mij huilt" zei ze tegen zichzelf. "Dan ik wel naar jou..."

(only Rammstein und me)

Rammstein kwam grijnzend aanrennen. Toen hij een paar honderd meter bij Soltera vandaan was, begon hij rustig te draven. Toen hij bij haar was, stopte hij en ging naast haar zitten.
"Haai, Soltera." zei hij grijnzend tegen haar. "Wat kon ik ook alweer voor je doen?" vroeg hij plagerig aan haar.

"Jij...jij...jij Ooooohw!" riep ze machteloos, en duwde hem.
"Wat ben je toch weer een vervelend pestventje jij!" riep ze.
"En je weet best wel wat je wou gaan doen. En je moet dat
niet aan mij vragen, aangezien ik geen idee heb"

Rammstein grijnsde even breed naar Soltera. Hij vond het leuk om vrienden te irriteren.
"Je snapte niet wat je moeder bedoelde met 'het pad van vertrouwen', toch?" vroeg Rammstein, terwijl hij Soltera vriendelijk aankeek.

(Ik moet stoppen,,>.< Tot morgen!^^)

(Nooooo! XD)

"Ehrm, nee niet echt. Of gewoon echt niet." zei ze dom

Rammstein zuchtte even en keek hoofdschuddend naar Soltera.
"Je moeder lijkt me een snuggerige teef." zei Rammstein even grijnzend. "Je móet toch wel ergens wat van haar slimheid hebben geërfd?" zei Rammstein. Hij kon een lachje niet inhouden.

"Flauwerik. Iik ben wel snugger hoor. Tenminste, als ik daar zin
in heb, aangezien ik ook een luilak ben. Maar, get to the point.
Wat heeft al dat geheimzinnige gedoe te betekenen? Ga je me testen ofzo?"

Rammstein schudde glimlachend zijn hoofd.
"Ik vond 't alleen vreemd dat je je moeder niet begrijpt. Ze zei zoiets dat als je naar het land van de Eclipse wou gaan, je het pad van vertrouwen moest volgen, toch?" vroeg Rammstein nog eens voor de zekerheid.

"Rammzel? Hoe vaak moet ik het herhalen tot het door die dikke
schedel van jou si doorgedrongen?" en ze klopte op zijn kop.
"Maar, ja dat zei ze. Alsjeblieft zeg nou gewoon iets, ik wordt
een beetje zenuwachtig van dat mysterieuze gedoe" piepte ze.
Trillend op haar poten zakte ze door haar knieën en ging liggen.
"Ik voel me niet zo lekker" zei ze toen zachtjes

Rammstein keek bezorgd naar Soltera. Hij wou haar graag helpen, maar wist niet hoe.
"Wil je het nu weten? Of wil je eerst rusten?" vroeg Rammstein bezorgd aan haar.

"Rammstein, als ik nog 1 seconde langer moet wachten, dan flip
ik pas echt 100%. Dus ALSJEBLIEFT! zeg het me nu. IK smeek
je echt." nog steeds misselijk stond ze voorzichtig op, en keek
hem half grijnzend aan. "Zie je? Het gaat wel oké met me."

Rammstein knikte even en glimlachte daarna naar Soltera.
"Het is heel gemakkelijk. Je moeder bedoelt met het pad van vertrouwen... Waar je neus je brengt." zei Rammstein simpelweg. Hij glimlachte vriendelijk naar Soltera. "Je moet dus de weg volgen waarvan jíj denkt dat het de beste is; je moet een pad op vertrouwen volgen." zei Rammstein. Hij hoopte dat Soltera het nu wél begreep.

"Aha, zo. Nu begrijp ik het wel." ze dacht diep na. "Maar alsnog,
ik ben bang dat, als het me al lukt daar te komen, ik daar een
grote teleurstelling zal vinden. Namelijk dat mijn moeder en/of
Kofu dood zijn. Ik zou jullie niet willen verlaten voor die teleurstelling"

"Je kan iemand anders sturen." zei Rammstein terwijl hij vriendelijk naar Soltera keek. Hij wou graag dat Soltera familie zou vinden.

"Ja, ik zie het al voor me. Staat Faelin daar zo: 'Hallo! bent u
Faelin?' antwoord Faelin: 'Ja hoor! hoezo?' 'Nouja, uw dochter
Soltera wou niet komen, dus ik moest nog even kijjken of u nog
leeft. Nouja, u ziet er goed uit, dus ik ga maar weer eens terug.
Nou, aju!'. Nee even serieus, zie je het gezicht van mijn moeder
al voor je? Die zou echt niet meer nijkomen hoor..."

(Ik vind het jammer dat ik niet mijn moeder kan spelen hier
in Ws. Ik kan het wel aan iemand vragen )

(Heet ze Faelin? Er is namelijk al 'n Faelin op WS...)

Rammstein glimlachte eventjes.
"Ach, beter dan dat er niemand gaat, toch?" zei Rammstein.

(ja dat is dus ook een probleem )

"Ja, ik denk dat ik het dan maar laat zo" ze zuchtte diep

"Misschien bedoelde je moeder ook... Met het pad van vertrouwen..." begon Rammstein, waarna hij een lange tijd zweeg om na te denken. Daarna zuchtte hij en schudde zijn hoofd. "Nee, laat maar..." fluisterde hij een beetje afwezig.

"Oké" ze besloot er maar niet over door te vragen. "Het is best
vreemd dat ik je nu moet zien als mijn alfa, en niet meer als vriend"

"Zie me gewoon als 'n vriend." zei Rammstein tegen Soltera, terwijl hij vriendelijk naar haar glimlachte. "En ik denk toch dat je moeder wat anders bedoelt..." zei Rammstein. Hij had er even snel overna gedacht, en had besloten dat het misschien toch wel klopte.