zuko huilde helder.
hij hield er niet van om alleen te zijn.
hij keek om zich heen over er iemand was.
"niemand balen" mompelde hij.
hij liep en paar passen verder.

Vrolijk huppelde Isha rond in de velden. Sprietjes gras kriebelde aan haar pootjes. Ze kreeg een beetje een lente gevoel. Ze rende door een plas. Nu zat ze helemaal onder de blubber. Ze leek net een monster. Verschrikt bleef ze staan een onbekende geur rook haar neu. Ze sloop naar de kant waar de geur sterker werd. Nieuwschierig liep ze in haar sluip houden verder. Daar zag ze een wolf zitten. Ze bleef zitten waar ze zat en wachtte tot er iets gebeurde.

zuko draaide zich om.
kom maar te voorschijn.
ik ben trouwens zuko.

Isha had niet gedacht dat ze zo snel werd ontdekt. Ze snapte niet wat er mis ging. Langzaam verscheen een gestalye uit de bosjes. "Had je me zo snel gemerkt" vroeg Isha verwonderd. Haar vacht plakte nog helemaal vol blubber. Ze probeerde het uit te schudden maar dat lukte niet echt. "Ikke ben Isha.." Ze keek hem aan en ging toen tevreden zitten. Ze likte haar poot schoon.

"ik heb er een 7e zintuig voor" zei zuko.
"maar je hebt een leuke naam"
hij glimlachte.

(hij is eigenlijk jonger)

(Ah.. je bedoelt nu twee jaar xD)

Isha snapte hem niet helemaal. Ze verhief haar kop naar hem toe. De zon brak door het wolkendek heen. Eindelijk een beetje warmte. Isha krabde aan haar poot van de modder die begon te jeuken. Ze stond op en ging zich verstoppen achter het hoge gras. "Komme ma zoeke.." Riep ze enthousiast.

"oke" zuko draaide zich om.
"daar ben je" hij tikte met zijn poot op haar.
"zullen we gaan zwemmen? dan gaat die modder van je vacht"

Isha rende snel weer weg. Maar het was al te laat. Zuko had haar getikt. Zo hard als ze kon rende ze achter hem aan. "Zwemmen" Hoorde ze nou zwemmen?! Isha werd zo enthousiast en sprong een gat in de lucht. Ze liep al voor Zuko uit naar het meer. Dat wist ze op haar duimpje zijn. Ze keek achter haar en zag dat Zuko haar niet zo snel volgde."Hey, slome" Lachtte ze. "Graptje hoor"

"o ik kom al" zei zuko vrolijk.
hij rende achter haar aan.
"jij weet waar het is"

Ze keek trots naar Zuko. Natuurlijk wist ze waar dat was. Haar hol van pap en mam zijn daar. "Volg me nou maar" Ze keek hem met een scheve kop aan. "Was hij nou bang ofzo" Mompelde ze in zichzelf zodat alleen zij het kon horen. De zon was al helemaal door gekomen. Hoopjes gesmolten sneeuw lagen over de grond. Een vlinder vloog vrolijk voor haar neus voorbij. Het was zo'n mooi landschap.

"oke ik volg je al" zei zuko.
"zullen we een stukje rennen?"

Isha gaf geen amtwoord maar rende er al vandoor. De wind blies door haar vacht. De geur van de beginnende lente waaide rond. Ze rende haar longen uit haar lijf.

zuko rende achter isha aan.
"zijn we er bijna?"

Isha stopte even en wachtte op Zuko. "Hier is het". Ze zag dat Zuko hijgend aan kwam lopen. Ze twijfelde geen seconde en sprong in het water. Het water was wel heel fris. Ze ging helemaal kopje onder. "Kom er ook mee in"

hij sprong er in.
"het is heerlijk"
Isha was een aardige pup.
het zou wel een vriendin van hem worden.

Isha kwam boven en bleef spartelen. "Hellup!" en ze gierde het uit van het lachen, maar dat merkte je niet. Ze zakte weer naar de bodem en kwam dan we boven om adem te pakken.

(moet gaan -,- sorry)

zuko pakte de pup.
"hebbes nu verdrink je niet meer"grapte hij.

(jammr doei)

"Had je dan niet door dat ik wel kan zwemmen" Ze lachtte voor zichzelf. Ze zwom naar de overkant en weer terug. Ze dook naar beneden en kwamm terug boven met een spartelende vis. Ze had er al in gebeten, maar de vis was zo glibberig dat hij tussen haar poten toch nog bewoog. "Hier! Pak aan" "Hij is voor jou" Zei ze met een opluchting.

"dankjewel isha"
zuko pakte de vis en bet hem dood.
"wil je ook wat?" vroeg hij.